رادیاتور یا تابشگر[۱] (به انگلیسی: Radiator) وسیله فلزی یا نیمه فلزی است که جنس آن بسته به نوع کاربردش میتواند متفاوت باشد. اغلب رادیاتورها به عنوان ناقل دمای آب عمل میکنند.
یکی از کاربردهای رادیاتور در خودروها جهت خنک کردن آب برگشتی از موتور است. استفاده آن در منازل جهت انتقال حرارت آب گرم رسیده از بویلر به داخل ساختمان است.
جنس رادیاتورها متفاوت است، از جمله میتوان به رادیاتورهای آلومینیومی، فولادی، مسی و چدنی اشاره کرد. بهطور کلی رادیاتور منازل یک نوع مبدل حرارتی است که گرما را از سیال یعنی آب داغ در سیستم حرارتی گرفته و به محیط از طریق تماس سطحی با هوا و از طریق تابش گرمایی انتقال میدهد. از لحاظ انتقال حرارت مس بهترین انتقال را دارد، اما به دلیل گرانی مقرون به صرفه نیست. پس از مس بهترین فلز فولاد ضدزنگ(استیل ضد زنگ) میباشد که بیشترین بازده حرارتی را دارا بوده و زنگ نمیزند. در تولید رادیاتورهای آلومینیومی دو روش تولید وجود دارد روش اکستروژن و روش دایکست. از معایب رادیاتورهای آلومینیومی انتقال حرارت ضعیف و اینکه اتصال بین پره های رادیاتور آلومینیومی با آهن است. متعلقات آهنی به راحتی اکسید می شوند و پس از مدت کوتاهی اتصالات آهنی بین پره های آلومینیومی سوراخ می شود. همچنین خوردگی آهن اکسید بعث ایجاد آب سیاه در سیستم می شود که آب سیاه باعث هدر رفت انرژی و خرابی پمپ پکیج یا خرابی پمپ موتورخانه می گردد.